Tu¨rkiye tarih boyunca liderler u¨lkesi olmustur.
Gu¨çlu¨ veya gu¨çsu¨z liderlerin varligi ile yol almistir veya almamistir.
Siyaset du¨nyasina bakin.
CHP en gu¨çlu¨ varligini Ecevit ile yasamis.
Sonrasi ezeli muhalefet. DP en gu¨çlu¨ varligini Menderes ile yasamis sonrasi tufan.
DYP en gu¨çlu¨ varligini Demirel ile yasamis.
Sonrasi yok.
ANAP en gu¨çlu¨ dönemini Özal ile yasamis sonrasi kaybolup gitmis.
RP partisi Erbakan ile varligini hissettirmis sonrasi yu¨zde 1’lik hale gelmis.
MHP‘yi ayri bir yere koymak gerekir ki Alparslan Tu¨rkes’in u¨lku¨cu¨lere emaneti olarak varligini su¨rdu¨ru¨yor.
Efsane bakanlara bakin keza. Öyle...
Hala geçmise dönerek “NE BAKANDI?” neden deriz.
Çu¨nku¨ o bakanlik koltuguna gu¨ç verdigi için.
Bugu¨n Tayyip Erdogan olmasa AK Parti olur mu?
Mu¨mku¨n mu¨?
Bugu¨n aldigi oyun yarisini alamaz.
Bunlari neden yaziyorum diyeceksiniz?
Gu¨çlu¨ lider olmadan bu u¨lkede ne siyasi partiler, ne is du¨nyasi ne de spor kulu¨pleri varliklarini gu¨çlu¨ bir sekilde su¨rdu¨remez. Liderlik öyle lider demekle olmaz.
Konusmakla olmaz.
Toplum karsisinda aciz durumlara du¨serek olmaz.
Gu¨çlu¨ kararlar alarak.
Ve...
Aldigin kararlari hayata geçirerek olur.
Camialarini arkandan yu¨ru¨terek olur.
Camialarinin hakkini, hukukunu sözde degil özde koruyarak.
Koltuktan gu¨ç alarak degil koltuga gu¨ç vererek olur.
Yani Tu¨rkiye’nin genlerinde siyasetten is ve spor du¨nyasina kadar kurumsal kimliklerin gu¨çlu¨ varliginin su¨rdu¨rebilir olmasinda hep “LIDER” gerçegi var olagelmistir.
